دعايش را به اجابت رساندند ، تقصيرش را بخشيدند و رحمت واسعه نصيبش نمودند : فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ » « 1 » پس آدم كلماتى را [ مانند كلمهء استغفار و توسّل به اهل بيت : كه مايهء توبه و بازگشت بود ] از سوى پروردگارش دريافت كرد و [ پروردگار ] توبه‌اش را پذيرفت ؛ زيرا او بسيار توبه‌پذير و مهربان است . تفسير كلمات در آيهء شريفه حضرت باقر يا حضرت صادق عليهما السلام در تفسير كلمات نقل مىكند : لا إلهَ إلّاأنْتَ سُبْحانَكَ اللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ عَمِلْتُ سُوءاً و ظَلَمْتُ نَفْسى فَاغْفِرْلى وَ أنْتَ خَيْرُ الْغافِرينَ . لاإلهَ إلّاأنْتَ سُبْحانَكَ اللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسى فَاغْفِرْلى وَ ارْحَمْنى إنَّكَ أنْتَ أرْحَمُ الرّاحِمينَ . لا إلهَ إلّاأنْتَ سُبْحانَكَ اللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسى فَتُبْ عَلَىَّ إنَّكَ أنْتَ التَّوَّابُ الرَّحيمُ . « 2 » معبودى نيست جز تو ، خدايا تو منزّه و ستوده‌اى و به خود ستم كردم ، پس مرا بيامرز كه تو بهترين آمرزنده‌اى . معبودى نيست جز تو ، خداى تو منزّه و ستوده‌اى ، و به خود ستم كردم ، پس مرا بيامرز و رحمت فرما كه تو مهربترين مهربانانى . معبودى نيست جز تو ، خدايا تو منزّه و ستوده‌اى و به خود ستم كردم ، توبهء مرا بپذير ؛ زيرا تو بسيار توبه‌پذير و مهربانى .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 37 . ( 2 ) - الكافى : 8 / 304 ، حديث 472 ؛ مفتاح الفلاح : 261 .